Οι κιθάρες εναλλάσσονται ανάμεσα σε μίνιμαλ και εκκωφαντικές εκφάνσεις, τα πλήκτρα οδηγούν τις μελωδίες – ως φυσική προέκταση της σύνθεσης στο πιάνο – ενώ τα φωνητικά λειτουργούν είτε ως διπλασιασμοί είτε ως αντιστικτικές απαντήσεις στην κύρια φωνή. Τα βιολιά κινούνται από ατονικές περιοχές σε ambient, γλυκά περάσματα, συνθέτοντας έναν ήχο που δεν περιγράφεται εύκολα.

Την παραγωγή του άλμπουμ υπογράφει ο Γιώργος Καρανικόλας (Last Drive).

Ένα supersonic buzz: ηλεκτρικό, εκρηκτικό, μια ένταση που θυμίζει επαφή με ζωντανό ρεύμα.